ನೀನು ಯಾರು ಎಂದು ಆತ ಕೇಳಲು
ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾದೆ…
ಉತ್ತರ ಹೇಳಲಾಗದೆ
ಕಂಗಲಾದೆ…
ನಾನು ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ ಎನಲೇ?
ಅದು ನನ್ನ ಹೆಸರು ಮಾತ್ರ…
ನಾನು ತಂದೆಯ ಮಗ ಎನಲೇ?
ಅದು ಒಂದು ಸಂಬಂಧ ಮಾತ್ರ
ನಾನು ಗುರು ಎನಲೇ?
ಅದು ಎನ್ನ ವೃತ್ತಿ ಮಾತ್ರ…
ನಾನು ಮಾನವ ಎನಲೇ?
ಅದು ಒಂದು ವರ್ಗ ಮಾತ್ರ…
ನಾನು ಪುರುಷ ಎನಲೇ?
ಅದು ಒಂದು ಜಾತಿ ಮಾತ್ರ…
ನಾನು ಸಿರಿವಂತ/ಬಡವ ಎನಲೇ?
ಅದು ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿ ಮಾತ್ರ…
ನಾನು ಜ್ಞಾನಿ, ಧ್ಯಾನಿ ಎನಲೇ?
ಅದು ಎನ್ನ ಗುಣ ಮಾತ್ರ…
ನಾನು ದೇಹ ಎನಲೇ?
ಅದೂ ಮೂರು ದಿನಕೆ ಮಾತ್ರ…
ಏನೂ ಹೊಳೆಯದೆ ಮೌನಿಯಾದೆ…
ಆ ಮೌನದಿ ಆಲಿಸಿದೆ
ನೀನು ಜೀವಾತ್ಮ…
ನನ್ನ ರೂಪ, ಸ್ವರೂಪ
ನನ್ನ ವಿಸ್ತರಣೆ
ಅರಿತಾಗ ಇದನು
ಪಡೆವೆ ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲಕೂ ವಿವರಣೆ
ಅಂತರಾತ್ಮದ ಈ ಪ್ರಕಟಣೆ
ನನ್ನ ಬಾಳಿಗಾಯಿತು ಪ್ರೇರಣೆ…

ಬಿತ್ತನೆ ಮಾಡಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ
ಮೊಳಕೆ ಒಡೆವುದೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂದು!
ಅವಧಿ ತಿಳಿದಿತ್ತು ಆದರೂ ಗೊಂದಲ
ಮೊಳಕೆ ಹೇಗಿರುವುದೋ ಏನೋ ಎಂದು!
ತಳಿಯ ಅರಿವಿತ್ತು ಆದರೂ ತಳಮಳ
ಹೇಗೆ ಚಿಗುರುವುದೋ ಏನೋ ಎಂದು!
ಮೊಳಕೆ ಕಂಡ ಕೂಡಲೆ
ನನ್ನಲೂ ಹೊಸತನ…
ನೀರೆರೆವೆ ಅನುದಿನ
ಚಿಗುರೊಡೆದು ಸಸಿಯಾಗುವ ತನಕ…
ರಾಶಿ ಗೊಬ್ಬರವಿದೆ ಬಳಿಯಲಿ
ಪೊರೆಯುವೆ ನಿನ್ನ, ನೀ ಮರವಾಗುವ ತನಕ
ಸಿಹಿ ಹಣ್ಣಿನ ಬಯಕೆ ಇದೆ
ಹುಳಿ ಫಲದ ಭಯದ ಜೊತೆಗೆ
ಓ ಮೊಳಕೆಯೇ ಏನಾಗುವೆ!!!
ನಾನಿರುವೆ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೆ…
ಬೆಳೆಸುವೆ ಎಂಬ ಭರವಸೆ ಎನಗೆ
ಅನುಭವವಿದೆ ನಿನ್ನ ಪೂರ್ವಜರೊಂದಿಗೆ…
ಓ ಮುದ್ದು ಮೊಳಕೆಯೇ
ನೋಡಿ ನಿನ್ನನು
ಆಸೆಯೊಂದು ಮೊಳಕೆಯೊಡೆದಿದೆ
ಬೆಳೆಯಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿನ್ನಂತೆಯೇ…
ನಿನ್ನ ಬೆಳೆ ಬೆಲೆ ಪಡೆವಂತೆ
ನಾನು ಬೆಳೆವೆ ಫಲ ನೀಡುವೆ
ಬೆಳೆಯೋಣ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ
ಓ ಮುದ್ದು ಮೊಳಕೆಯೇ!!!

– ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ

ದುಡಿಯಲಿಲ್ಲ ಬೆವರ ಸುರಿಸಲಿಲ್ಲ
ಪಡೆದೆ ಉಲ್ಲಾಸದಿ
ಉದಾರಿ ದೇವನ
ಅಮೂಲ್ಯ ಉಡುಗೊರೆ…
ಮಂಗನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಾಣಿಕ್ಯ!
ಬೆಲೆಯರಿಯದ ನನಗೆ
ಅದೊಂದು ಕಾಣಿಕೆ
ನನಗಿನ್ನೊಂದು ಆಟಿಕೆ…
ಆಟದ ಆನಂದವೇನೋ ಇದೆ
ಆದರೆ…..
ಆಟಕೆ ಈ ಕಾಣಿಕೆ ಬೇಕೇ
ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಕುಣಿಕೆ
ಯೋಚನೆಯ ಕತ್ತನು ಬಿಗಿಯುತ್ತಿದೆ…

ಇಗೋ ಆತ ಮತ್ತೆ ಸಿದ್ದ!!!
ಇನ್ನೂ ಅನರ್ಘ್ಯವಾದ ಕೊಡುಗೆ
ಪಡೆಯಲ್ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯದಾಗಿದೆ…
ಬರೀ ನೋಡಲೇ, ಮತ್ತೇ ಆಡಲೇ,
ಇಲ್ಲ ಅದರ ಬೆಲೆಗೊಂದು
ಅಮೂಲ್ಯ ಬೆಲೆಕೊಡಲೇ?
– ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ

ಅಳುವ ಮನಸ್ಸಿಗೆ
ಜಾತಿಯಿಲ್ಲ
ಧರ್ಮದ ಹಂಗಿಲ್ಲ
ಸದ್ದು ಬೇರಾದರೂ
ಅಳುವೊಂದೇ
ಅದರ ನೋವೊಂದೆ!
ಮೊಗದ ನಗುವಲಿ
ಮತವಿಲ್ಲ
ಬೇಧ ಭಾವದ ರಂಗಿಲ್ಲ
ರೀತಿ ಬೇರಾದರೂ
ನಗುವೊಂದೇ
ಅದರ ಮುದವೊಂದೇ!

ಬೆಳಗುವ ಸೂರ್ಯನ
ಧರ್ಮ ಯಾವುದು!
ಹರಿವ ನೀರಿನ ಜಾತಿ
ತಿಳಿಯದು!
ಬೀಸೋ ಗಾಳಿಯ
ಬಣ್ಣ ಕಾಣದು!
ಇಳೆಯ ಬೆಳೆಯಲಿ
ಜಾತಿಯ ಕಳೆ ಬೆಳೆಯದು!

ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿಗೆ ಗಡಿಯಿಲ್ಲ
ತಂಗುವ ಜಾಗವೇ ತನ್ನೂರು
ಈಜುವ ಮೀನಿಗೆ ಬೇಲಿಯಿಲ್ಲ
ಈಜೋ ನೀರೆ ತನ್ ಸೂರು!

ಹರಿವ ರಕ್ತದಲಿ ಬಣ್ಣದ ಬೇಧವಿಲ್ಲ
ದೇಹದ ಮಾಂಸದಲಿ
ಧರ್ಮದ ಸ್ವಾಧವಿಲ್ಲ!
ವಿಭಜನೆಯ ಭೂತದ ಮನೆ
ನಿನ್ನ ಯೋಚನೆ
ನಿನ್ನ ಆಲೋಚನೆ!

ಜಾತಿ ಧರ್ಮದ
ಹರಿದ ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟಿರುವ ಮನುಜನೆ
ಅದರೊಳಗಿನ ನಗ್ನತೆ ಒಂದೇ!
ಮನುಜ
ತೊಡುವ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲ
ಆಡುವ ಭಾಷೆಯಲ್ಲ
ಆತ ದೇವನ ಇನ್ನೊಂದು ರೂಪ!
ಕಾಣಲಾಗದೆ ಆ ರೂಪ
ತೊಡಿಸಬೇಡ
ಧರ್ಮದ ಹರಿದ ಕೊಳಕು ವಸ್ತ್ರ!

ದೇವರಿಗೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ
ಮಾನವರು
ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೆ
ಒಬ್ಬರು ದೇವರು!

ಮಾನವ ಕುಲವೊಂದೇ
ನಮ್ಮ ಗುರಿಯೊಂದೇ
ದೇವನ ಅರಸಿ
ದೇವನ ಅರಿತು
ದೇವನ ಪ್ರೀತಿಸಿ
ಆತನಲಿ
ಲೀನವಾಗುವುದೊಂದೆ!

ದೇವನ ಕಂಡವನು
ಮಾನವನಾಗುವನು;
ದೇವನ ಕಾಣದವನು
ದಾನವನಾಗುವನು!

ಪ್ರೀತಿಯ ಅಮೃತದ ಸಾಗರವೇ
ಮುಂದಿರುವಾಗ
ದ್ವೇಷದ ಕೆರೆಯಿಂದ
ವಿಷವನ್ನೇಕೆ ಕುಡಿವರು
ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ!

ಪಾಪದ ಕಾರ್ಗತ್ತಲ ಮೋಡದಲೂ
ಮಿನುಗುವ ಕೆಲ ತಾರೆಗಳು!
ಸುಳ್ಳಿನ ಸಂತೆಯಲೂ
ಸತ್ಯದ ಕೆಲ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು!
ಊರೇ ಗಬ್ಬು ನಾರುತಿದ್ದರೂ
ಸುಗಂಧ ಸೂಸುವ ಕೆಲ ಸಸಿಗಳು!
ಕಹಿ ನೀರಲಿ ಈಜುವಾಗಲೂ
ಬಾಯಿಗೆ ಸಿಹಿ ತುಂಬುವ ಕೆಲ ಹನಿಗಳು!
ಸ್ವಾರ್ಥದ ಅಪ್ಪುಗೆಗಳ ನಡುವೆಯೂ
ಸಾಂತ್ವನವನ್ನೀಯುವ ಕೆಲ ಸ್ಪರ್ಶಗಳು!

ಇಗೋ ಇರುವನಿಲ್ಲಿ
ಕಪಟವಿಲ್ಲ ಆತನಲಿ
ನಿನ ಕಂಡು ನುಡಿದರೆ
ಒಬ್ಬ ನಿನ ಆಯಸಿನ
ಒಂದು ದಿನದಲಿ
ನೀ ಸತ್ತರೂ
ಅಮರನಾಗಿರುವೆ ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ!

ನಿನ್ನ ಅರಿಯದ ಜನರಿಗೆ
ನೀನಾರು ಎಂದರಿವ ಬದಲು
ನಿನ್ನ ಬಲ್ಲ ನಿನಗೆ
ನೀನಾರು ಎಂದು ಅರಿತುಕೊ!

ನಿನ್ನ ಹೊರರೂಪ ನೋಡುವ
ಜನರಿಂದ ತಿಳಿವ ಬದಲು
ನಿನ್ನ ಒಳರೂಪವನ್ನು ನೋಡುವ
ದೇವನಿಂದ ತಿಳಿದುಕೋ!

ನೀಡಿದರೆ ಕೊಡುವವರ
ಸ್ನೇಹ ಬಯಸುವ ಬದಲು
ಪಡೆಯದೇ ನೀಡುವ
ದೇವನಲಿ ನೀ ಬೇಡು!

ಹಸಿದಾಗ ರೊಟ್ಟಿ ನೀಡುವ ಧನಿಕನಿಗೆ
ಜೈಕಾರ ಹಾಕುವ ಬದಲು
ಹಸಿವ ನೀಡುವ ದೇವನಿಗೆ
ವಿಶ್ವಾಸದಿ ಶರಣಾಗು!

ಎರಡು ಕಾಸಿಗೆ ಕೆಲಸ ನೀಡುವ
ಯಜಮಾನನ ಕಾಲಿಡಿವ ಬದಲು
ಗೇಯಲು ಬಲ ನೀಡುವ
ದೇವನಲಿ ಶಿರಬಾಗು!
-ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ

ನನ್ನ ನೆರಳಂತೆ ನನ್ನೊಡನೆ
ಬೆನ್ನಿಡಿವ ಒಂದು ವಸ್ತು
ತಪ್ಪೇನೋ ಮಾಡಿರುವೆ
ಎಂದುಲಿವ ಒಳ ಮಾತು.
ಕತ್ತಲಲೂ ಕಾಣುವುದು
ಬೆಳಕಿನಲಿ ಚುಚ್ಚುವುದು
ದೇಹದಲಿ ಕೀವಾಗಿರೋ
ಕೊಳೆಯಲಾರದ ಮುಳ್ಳು.

ಮನದ ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆಯಲಿ
ಮೂಡಿರುವ ಕಲೆಯನು
ತೊಳೆದರೆಷ್ಟು ಹೋಗದು
ಕೊರಗುತಿಹೆನು ನಾನು!
ತಪ್ಪಾಯಿತು ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ
ಆತುರದಿ ಎಡವಿದೆ
ಸಿಲುಕಿರುವೆ ಬಲೆಯಲಿ
ಮರುಗುತಿರುವೆ ನಾನು!

ಈ ಕಲೆಯ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ
ನಿನ್ನೆಯ ಆ ಭಯದಲ್ಲಿ
ಬಾಳುತಿರುವ ನನಗೆ
ಆತನೊಬ್ಬನೇ ಆಸರೆ.
ಅಂತರಂಗದ ಮಡಿ ಬಟ್ಟೆಯನು
ತೊಳೆವ ಅಗಸನಿರಲೊಬ್ಬನು
ಕಲೆಯಿಲ್ಲ, ಕೊಳೆಯಿಲ್ಲ
ಮರೆಲಾಗದ ನೆನಪಿಲ್ಲ
ಆತನಿಗೆ ಶರಣಾಗಿ
ತೊಳೆಯಲು ಎನ ಬಾಳು!
-ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ

ಕತ್ತಲೆಯಲಿ ಇರುವ ಮನಕೆ
ನಿರುತ ದೆವ್ವಗಳ ಕಾಟ
ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಬೆಳಗುವ ಜನಕೆ
ದಿವ್ಯ ದರ್ಶನದ ಪಾಠ
ಬೆಳಕ ಕಾಣದಾಗ ನಿರಾಶರಾಗಿ
ಕತ್ತಲೆಯಲಿ ಭಯಭ್ರಾಂತರಾಗಿ
ಬಾಳುವ ಅವಿಶ್ವಾಸಿ ಕಂಗಳಲಿ
ಕಾಡುವ ದೆವ್ವಗಳ ಸಹಸ್ರ ರೂಪ
ಬೆಳಕ ಕಾಣುವ ಭರವಸೆಯಲಿ
ಘೋರ ಕತ್ತಲ ಸುರಂಗವನು
ದಿಟದಿ ದಾಟುವ ಮನದಲಿ
ಪರಮಾನಂದದ ದಿವ್ಯ ಸ್ವರೂಪ
ಕತ್ತಲು ಬೆಳಕನು ನುಂಗದು
ಬೆಳಕು ಕತ್ತಲ ಸಹಿಸದು
ನಿನ್ನ ಕಾಡುವ ದೆವ್ವವನು ನಂಬಿ
ಭಯಪಡುವುದಕ್ಕಿಂತ
ನಿನ್ನ ಕಾಯುವ ದೇವನನು ವಿಶ್ವಾಸಿಸಿ
ಸಂತಸದಿ ಬಾಳು ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ!

ನನ್ನ ಮನದ ಖಾಲಿ ಸ್ಲೇಟಿನಲಿ
ಪ್ರೀತಿಯ ಅಕ್ಷರಗಳನು ಗೀಚಿ
ನನ್ನ ಬಾಳ ವಿಶಾಲ ಅಂಗಳದಲಿ
ಮಿನುಗುವ ತಾರೆಗಳನ್ನಿಟ್ಟು
ನನ್ನ ಈ ಜೀವನದ ಹೂಬನದಲಿ
ಹೂಬಿಡುವ ಸಸಿಗಳ ನೆಟ್ಟು
ಅಳುತ್ತಾ ಬಂದ ಎನಗೆ
ಹರುಷದ ದಾರಿಯ ತೋರಿ
ನನ್ನ ಕಾಲ ಮೇಲೆ ನಿಂತು
ಗುರಿಯತ್ತಾ ಸಾಗಲು ಕಲಿಸಿದ
ನನ್ನ ಬೆನ್ನೆಲುಬಿನ ಬೆನ್ನುಲುಬೇ
ನನ್ನ ಉಸಿರಿನ ಉಸಿರೇ
ನನ್ನ ಗೆಲುವಿನ ಗೆಲುವೇ
ನನ್ನ ಕುಟುಂಬವೇ
ಶರಣಾಗುವೆ ನಿನಗೆ!
-ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ

ಕತ್ತಲನ್ನು ಸರಿಸುವ ದೀಪವೇ
ನಿನ್ನಂತಾಗಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವೇ?
ಕತ್ತಲಿನಲಿ ಕತ್ತಲನು ದೂರುವ ಬದಲು
ನನಗೆ ನಿನ್ನಂತೆ
ಸ್ವಲ್ಪ ಬೆಳಕನ್ನು
ಈಯಲು ಆಗದೇ?
ಏನು ಕಾಣದ ಕತ್ತಲಲಿ
ನೀ ಅಲ್ಪನಾದರೂ
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣಬಲ್ಲೆ!
ನಿನ್ನಿಂದ ಘಾಡ ಕತ್ತಲಲೂ
ಭವ್ಯ ಬೆಳಕಿನ ಭರವಸೆ!
ನಿನ್ನಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ
ತೃಪ್ತಿ, ಸಂತೃಪ್ತಿ!
ಕತ್ತಲ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲಿ
ನಿನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಅರಮನೆ!
ನೀನೇ ಕರಗಿ ಹೋದರೂ
ಕತ್ತಲ ಜಯಿಸುವ
ನಿನ್ನ ಸಾಧನೆ!
ಆಗಲಿ ಅದು ನನಗೆ
ಅನುದಿನದ ಪ್ರೇರಣೆ!
ನನ್ನ ಬಾಳ ಕತ್ತಲಲಿ
ಕೊರಗುವ ಬದಲು
ಕರಗಿಯಾದರೂ
ಬೆಳಕ ಕಾಣುವ ಛಲ
ನನದಾಗಲಿ ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ!