ಮಾನವ ನೀ ಮಲಗಿರು
ನೀ ಮಲಗಿದ್ದರೇ ಒಳಿತು
ನೀ ಎದ್ದರೆ ಧರೆಗಿಳಿದ ಸ್ವರ್ಗ
ಮರೆಯಾಗುವುದು
ಹೊನ್ನ ಬೆಳಕಿನ ಸೀರೆಯುಟ್ಟು
ಕಿಲಕಿಲನೆ ನಗುತ್ತಾ
ಮಧುಮಗಳಂತೆ
ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಭೂಮಿಯು
ಕಣ್ಣೀರಿಡುವಳು…
ಗೊರೆಕೆಯ ಸದ್ದಿದ್ದರೂ
ಪರ್ವಾಗಿಲ್ಲ ಮಲಗಿಯೇ ಇರು!
ಹಗೆ ಸಾರುವ ನಿನ್ನ ನುಡಿಗಳು
ನಿನ್ನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹೊರಬೀಳುತ್ತಲೇ
ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ದೇವನ
ಸ್ತುತಿಸಿ ಹಾಡುವ ಹಕ್ಕಿಗಳ
ರಸಮಂಜರಿ ತೆರೆಕಾಣುತ್ತದೆ…
ತಡವಾದರೂ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲ
ಮಲಗಿಯೇ ಇರು!
ನಿನ್ನ ವಕ್ರ ದೃಷ್ಟಿಯ ಕಣ್ಣಿನ ಕಾಂತಿ
ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣಗಳ ಸೇರುತ್ತಲೇ
ದೇವನ ನಗುವಲಿ
ತಮ್ಮ ನಗುವನು ಬೆರೆಸಲು
ಅರಳಿದ ಹೂವುಗಳು
ನಾಚಿ ಬಾಡುವುವು…
ನೀನು ನಿದ್ದೆಯಲಿದ್ದು
ನಿಷ್ಕ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದರೂ ತೊಂದರೆಯಿಲ್ಲ
ಮಲಗಿಯೇ ಇರು!
ಕೇಡನ್ನೇ ಹರಸಿ ಸಾಗುವ ನಿನ್ನ
ಪಾದಗಳು ನೆಲವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಲೇ
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತಂಪೆರವ ಗಾಳಿಯ
ಮೈಯೂ ಬಿಸಿಯಾಗುತ್ತದೆ…
ಏಳುವುದಾದರೆ ಎದ್ದೇಳು
ಮಗುವಿನಂತೆ ಎದ್ದೇಳು
ನಿನ್ನ ಮುಗ್ದ ಮೊಗದಿ
ಇಳೆಯ ಸ್ವರ್ಗದಲಿ
ದೂತನ ಆಗಮನವಾಗಲಿ!
ನಿನ್ನ ಮಧುರ ನುಡಿ
ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಸಮಂಜರಿಯಲಿ
ಒಂದು ಸ್ವರವಾಗಲಿ!
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಣ್ಣ ಕಾಂತಿ
ಅರುಳುವ ಹೂಗಳಲಿ
ಹೊಳೆಯುವ ಹೂವಾಗಲಿ!
ನಿನ್ನ ಕೋಮಲ ಪಾದ ಸ್ಪರ್ಶ
ಮುಧ ನೀಡುವ ಗಾಳಿಯಲಿ
ಎಲ್ಲರ ಚುಂಬಿಸಲಿ!
ನಿನ್ನಿಂದ ಈ ಧರೆ ಸ್ವರ್ಗವಾಗಲಿ
ಮಧುಮಗಳಂತೆ ದಿನ ಶೋಭಿಸಲಿ…
-ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ

ಮದುವೆ,
ಎರಡು ಚಕ್ರಗಳ ಮೇಲೆ
ಸಾಗುವ ಸುಂದರ ತೇರು
ಕಲ್ಲಾಗಲಿ ಮುಳ್ಳಾಗಲಿ
ಚಕ್ರಗಳು ಉರುಳುತಿರಬೇಕು
ಸೇರಲು ಪ್ರೇಮದ ತವರೂರು.

ಮದುವೆ,
ಒಂದು ದಿಕ್ಕಿನತ್ತಾ ಸಾಗುವ
ವೈಭವದ ರಮಣೀಯ ತೇರು
ವೇಗವೇ ಇರಲಿ, ತಡವೇ ಆಗಲಿ
(ರಥಕ) ನಾವಿಕನೊಬ್ಬನಿರಬೇಕು
ಸರಿದಾರಿಯಲಿ ಸಾಗಲು ಕಾರುಬಾರು.

ಮದುವೆ,
ಸರಿಸಮವಾಗಿ ಸಾಗುವ
ಚಕ್ರಗಳ ಮೇಲಿನ ತೇರು
ಸಮನಾಗಿರಲಿ, ಎತ್ತರ ತಗ್ಗಿರಲಿ
ಹಿಡಿದಿಡಲು ಕೀಲಿಗಳಿರಬೇಕು
ಹರಿಸಲು ಪ್ರೀತಿಯ ಉಸಿರು.

ಮದುವೆ,
ಮುತ್ತು ರತ್ನಗಳು ಹಾಸಿದ
ಹಿತಕರವಾದ ಮನೋಹರ ತೇರು
ಚಳಿ ಇರಲಿ, ಬಿಸಿಲಿರಲಿ
ಪರದೆ ಮುಚ್ಚಿರಬೇಕು
ಚೂರಾಗದಿರಲು ಭರವಸೆಯ ಸೂರು.
– ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ.

ನೋಡುವುದಾದರೆ ನೋಡು ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡು
ಸುಂದರವಾದ ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲಿ ದೇವನು ಕಾಣುವನು.

ಕೇಳುವುದಾದರೆ ಕೇಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳು
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶಬ್ದದಲಿ
ದೇವನು ಉಲಿಯುವನು.

ಮೂಸುವುದಾದರೆ ಮೂಸು ಸರಿಯಾಗಿ ಮೂಸು
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸುಗಂಧದಲಿ
ದೇವನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುವನು.

ಮುಟ್ಟುವುದಾದರೆ ಮುಟ್ಟು ಸರಿಯಾಗಿ ಮುಟ್ಟು
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ಪರ್ಶದಲಿ
ದೇವನ ಅನುಭವವಾಗುವುದು.

ರುಚಿಸುವುದಾದರೆ ರುಚಿಸು ಸರಿಯಾಗಿ ರುಚಿಸು
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಔತಣದಲಿ
ದೇವನು ಪ್ರಸಾದವಾಗುವನು.

ನಿನ್ನಲ್ಲಿದೆ ನಿನಗರಿಯದ ನಿಧಿಯು
ಅಗೆದು ಸಾಗು ಒಳಗೊಳಗೆ
ಆ ನಿಧಿಯು ನಿನ್ನ ಒಯ್ಯುವುದು
ಉನ್ನತ ನಿಧಿಯ ಆ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ.
-ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ

ಬುದ್ದಿವಂತ ಮನುಜನು
ಅತ್ತ ಇತ್ತ ನೋಡಿದನು
ತನಗೆ ಉದ್ದ ಮೂಗಿದೆ ಎಂದು
ಇಲಿಯಂತೆ ಬಿಲ ಅಗೆಯಲು ಬಯಸಿದ
ಆನೆಯನು ಕಂಡು
ಮನಸಾರೆ ನಕ್ಕನು.

ಬುದ್ದಿವಂತ ಮನುಜನು
ಅತ್ತ ಇತ್ತ ನೋಡಿದನು
ತನಗೆ ರೆಕ್ಕೆಯಿದೆ ಎಂದು
ಮೀನಿನಂತೆ ಈಜಲು ಬಯಸಿದ
ಬಾನಿನ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕಂಡು
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಕ್ಕನು.

ಬುದ್ದಿವಂತ ಮನುಜನು
ಅತ್ತ ಇತ್ತ ನೋಡಿದನು
ತನಗೆ ಕೊಕ್ಕು ಇದೆ ಎಂದು
ಮರಕುಟುಕನಂತೆ
ಮರದಿ ಪೊಟರೆ ಮಾಡ ಬಯಸಿದ
ಕೊಕ್ಕರೆಯನು ಕಂಡು
ಬಿದ್ದು ಬಿದ್ದು ನಕ್ಕನು.

ಬುದ್ದಿವಂತ ಮನುಜನು
ಅತ್ತ ಇತ್ತ ನೋಡಿದನು
ತನಗೆ ಉದ್ದ ಬಾಲ ಇದೆ ಎಂದು
ನವಿಲಿನಂತೆ ನಾಟ್ಯ ಮಾಡ ಬಯಸಿದ
ಮಂಗನನ್ನು ಕಂಡು
ಗೊಳ್ಳೆಂದು ನಕ್ಕನು.

ಬುದ್ದಿವಂತ ಮನುಜನು
ಅತ್ತ ಇತ್ತ ನೋಡಿದನು
ತಾನು ಹಾರಬಲ್ಲನೆಂದು
ಹದ್ದಿನಂತೆ ಗಗನದಲಿ ಹಾರ ಬಯಸಿದ
ಕೋಳಿಯನು ಕಂಡು
ಕಳ್ಳ ನಗೆಯ ಬೀರಿದನು.

ಅತ್ತ ಇತ್ತ ನೋಡಿದ
ಕಳ್ಳ ನಗೆಯ ಬೀರಿದ
ಆ ಬುದ್ದಿವಂತ ಮನುಜನು
ಪರರ ಒಳಿತ ನೋಡಿದ
ಅಸೂಯೆ ಕಿಚ್ಚ ಹಚ್ಚಿದ
ಮೂಕ ಪ್ರಾಣಿಯಂತೆ ಅವನೂ
ಆಗದ್ದನ್ನೇ ಬಯಸಿದ.
-ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ

ಮಹೋನ್ನತ ದೇವನು
ಮಾಡಿಹನೆನ್ನನು
ಅದಕ್ಕೆ ಏನೋ
ಶೇಷ್ಠನಾಗುವ ಬಯಕೆ ಎನ್ನೊಳು
ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ಆಸೆ ಮೇಲೆರಲು
ಕಾಣದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಗಿರಿಯೇರಲು
ಅದನ್ನರಿಯದ ಮನದೊಳಗೆ
ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಅಲೆಗಳು.

ಬದಲಾಗುವ ದೇಹದೊಡನೆ
ಮನಸ್ಸು, ಹೃದಯ ಬದಲಾಗದೆ ಹೋದರೆ
ಅದು ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಎಂದರು ಒಬ್ಬರು
ನನ್ನನು ನಾನು ಕಂಡಂತೆ
ಇತರರನ್ನು ಕಾಣುವುದು
ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಎಂದರು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು.
ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಗೆಲುವಿನಲಿ
ಗೆಲುವ ಕಾಂಬುದು ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಎಂದರು ಮಗದೊಬ್ಬರು.
ಮನದೊಳಗೆ ದೇವರ ಪಿಸು ಮಾತ ಅರಿತು
ಇತರರ ಮೊಗದಲಿ ದೇವರ ನಗುವ ಕಂಡು
ಪ್ರಕೃತಿಯಲಿ ದೇವರ ಸೌಂದರ್ಯ ಸವಿಯುವುದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಎಂದರು ವಿದ್ವಾಂಸರು.
-ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ

ಒಂದು ತೊಟ್ಟು ನೀರಿಲ್ಲದ
ಹಾಳು ಬಾವಿಯಂತಾಗಿದೆ ನನ್ನ ಬಾಳು
ವಿಶ್ವಾಸವಿಲ್ಲದೆ…
ಮೋಡ ಕವಿದ ಗಗನ ನೋಡಿ
ಹನಿ ನೀರಿಗಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುವ ಹಾಳು ಬಾವಿಯಂತೆ
ಭಾರವಸೆಯಿಂದ ಕಾದಿಹೆನು
ವಿಶ್ವಾಸದ ಚಿಗುರೆಲೆಗಳ ಕಾಣಲು ಎನ್ನಲಿ…
ನೀರಿಲ್ಲದೆ ಪಾಳು ಬಾವಿಯಲಿ
ಬೇಡದ ಕಸ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ
ನಂಬಿಕೆ ಬತ್ತಿರಲು
ನನ್ನ ಮನವಾಗಿದೆ ನಾರುವ ಕಸದ ತೊಟ್ಟಿ…
ಹಾಳು ಬಾವಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಕಸವ ಸುರಿವಂತೆ
ಸುರಿಯುತಿಹರು ಮನ ಬಂದಂತೆ ಎನ್ನೊಳಗೆ
ಕೆಟ್ಟಾಲೋಚನೆಯ ಕಸದ ರಾಶಿ…
ಕಸವನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ಬಾವಿಯಂತೆ
ಕೇಡನ್ನೇ ಸೆಳೆಯುವ ಹಾಳು ಬಾವಿ ನಾನಾಗಿಹೆನು…
ಬಾವಿ ಕಸವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸದು ಎಸೆವರನ್ನು ತಡೆಯದು
ವಿಶ್ವಾಸದ ತೇವವಿಲ್ಲದೆ
ಏನನ್ನೂ, ಯಾರನ್ನೂ ತಡೆಯಲಾಗದ ಹಾಳು ಬಾವಿ ಆಗಿಹೆನು…

ಹಾಳು ಬಾವಿಯು ಮೋಡವ ನೋಡುವಂತೆ
ನಾ ನಿನ್ನ ನೋಡುವೆ ದೇವಾ…
ಬಾವಿ ಒಂದು ಹನಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವಂತೆ
ನಿನ್ನ ಒಂದು ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತಿರುವೆನು.
ಮೋಡವು ಮಳೆಗರೆದು ಬಾವಿಯ ತುಂಬುವಂತೆ
ಬಾವಿಗೆ ಅರ್ಥ ನೀಡುವಂತೆ
ವರಗಳ ಮಳೆಸುರಿಸು ಎನ್ನ ಮೇಲೆ
ವಿಶ್ವಾಸವ ಚಿಗುರಿಸು ಎನ್ನ ಒಳಗೆ
ಮತ್ತೇ ನನ್ನ ಜೀವದ ಬೆಲೆ
ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಹರಸು.
-ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ

ಅಳುತ್ತಾ ಬಂದೆ
ಪ್ರೀತಿಯ ತಂದೆ
ಪ್ರೀತಿಸಲೆಂದೆ
ಹುಟ್ಟಿ ನಾ ಬಂದೆ

ಪ್ರೀತಿಯ ವರವ
ಪಡೆದು ನಾ ಬಂದೆ
ನಗುವಲಿ ಅದನ
ಬೆರೆಸಿ ನಾ ತಂದೆ

ತಾಯಿಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿ
ಪ್ರೀತಿಯ ಕಲಿತೆ
ತಂದೆಯ ನಲಿವಲಿ
ಪ್ರೇಮವ ಅರಿತೆ

ಸೋದರ ಪ್ರೇಮವ
ಮೆಲ್ಲಗೆ ಸವಿದೆ
ಪುಟ್ಟನೆ ಬೆರಳಲಿ
ಅಕ್ಕರೆ ಬರೆದೆ

ಎಲ್ಲರ ಒಂದೇ
ತರದಿ ನಾ ಕಂಡೆ
ಎಲ್ಲರ ನೋಟಡಿ
ಪ್ರೇಮವ ಉಂಡೆ

ಎನ್ನಯ ಸುತ್ತಲೂ
ನೆರೆದ ಆ ಎಲ್ಲರೂ
ಮಿತ್ರರೇ ನನಗೆ
ಆಗವರ್ ಆದರು

ಎಂದಿಗೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ
ಶತ್ರುವು ಬಾಲ್ಯದಿ
ಒಮ್ಮೆಲೇ ಕಂಡೆನು
ಎನ್ನಯ ಹರಯದಿ

ಶತ್ರುವ ಇರುವುದು
ನನ್ನಯ ಮನದಲಿ
ಎಂಬುವ ಸತ್ಯವು
ತಿಳಿಯದು ಬಾಳಲಿ

ನನ್ನಯ ಯೋಚನೆ
ಆದರೆ ಬದಲು
ಶತ್ರುವು ಇಹನೆ
ಪ್ರೀತಿಯು ಇರಲು

ಪ್ರೀತಿಯ ಕೋಟೆಯ
ಎಲ್ಲರೂ ಕಟ್ಟುವ
ಎಮ್ಮಯ ಶತ್ರುವ
ಇಂದೇ ಜಯಿಸುವ
-ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ

ವಿಶ್ವಾಸ ಇರುಳಂತೆ
ಬೆಳಕಿನತ್ತ ಸಾಗುವ ಇರುಳು
ಅದು ಇರುಳಿನಂತೆ
ಬೆಳಕಿಗೆ ತೆರೆಯುವ ಮೂರು ಕವಲು

ಮೊದಲು ಮುಸ್ಸಂಜೆಯಂತೆ
ಕತ್ತಲೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೆಳಕು
ಕತ್ತಲೊಳಗೆ ಸಾಗಲು
ಬೆಳಕಿನ ಸವಿ ನೀಡುವ ಬೆಳದಿಂಗಳು

ನಂತರ ಗಾಢ ಕತ್ತಲು
ನೆರಳು ಮಾತ್ರ ಏನು
ತನ್ನನ್ನೂ ಕಾಣಲಾಗದ ಅಂಧ ಇರುಳು
ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟು ಸಾಗಲೇಬೇಕು ನಡುಗಿದರೂ ಕರುಳು
ಬೆಳಕಿರುವುದ ತಿಳಿದು ಗುರಿಯತ್ತಾ ತೋರಿ ಬೆರಳು.

ಕೊನೆಗೆ ಮುಂಜಾನೆಯ ಕತ್ತಲು
ಬೆಳಕಿನೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಇರುಳು
ಸಮಯವದು ನಂಬಿದ್ದ ಸೂರ್ಯನ ಕಾಣಲು
ಆ ಬೆಳಕಲಿ ನೆರಳನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ
ನಮ್ಮನ್ನೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೋಡಲು.

ಹೀಗೆ, ವಿಶ್ವಾಸ ಒಂದು ಇರುಳು
ದೇವನೆಂಬ ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿ ತೆರೆಯುವ
ಒಂದು ಪ್ರೇಮದ ಇರುಳು.
-ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ

ರಾಜನು ಇದ್ದನು ಗದ್ದುಗೆ ಏರಿ
ತನ್ನಯ ಪ್ರಜೆಗಳ ರಕ್ಷಿಸಲು
ಆ ಆಸನದಿಂದ ಎಲ್ಲರ ನೋಡಿ
ನ್ಯಾಯದಿ ಜನಗಳ ಈಕ್ಷಿಸಲು.

ಆಸನ ನ್ಯಾಯದ ಆಲಯ ಜನರಿಗೆ
ನ್ಯಾಯವ ಪಡೆಯಲು ಜಗಳದಲಿ
ಗದ್ದುಗೆಯಲ್ಲಿ ಅರಸಲು ಕುಳಿತಿರೇ
ಧೈರ್ಯವು ಪ್ರಜೆಗಳ ಮನಗಳಲಿ.

ಇಂದಿನ ರಾಜರು ಯೋಗ್ಯರೆ ಕೂರಲು
ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುವ ಆಸನದಿ
ತಿಗಣೆಯ ತರದಿ ರಕ್ತವ ಹೀರಲು
ಕಾಯುತ ಇಹರು ಗಾದಿಯಲಿ.

ಸೇವೆಯ ಹೆಸರಲಿ ಸ್ವಾರ್ಥಕೆ ರಂಗನು
ಹಚ್ಚುತಾ ಇಹರು ಮೋಸದಲಿ
ರಕ್ಷಣೆ ನೆಪದಲಿ ಜನಗಳ ಕತ್ತನು
ಕಚ್ಚುತಾ ಇಹರು ದಂತದಲಿ.

ಆಸನ ಏರುವ ಮನುಜನ ಹರಸು
ದೇವನೆ ನಿನ್ನನು ಬೇಡುವೆನು
ಪ್ರೇಮವ ನೀಡಿ ಸ್ವಾರ್ಥವ ಮರೆಸು
ಕರ್ತನೆ ನಿನ್ನಲಿ ಕೋರುವೆನು.
-ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ

ನಿನ್ನ ನಾ ಏನೆನ್ನಲಿ ದೇವಾ?

ನಿನಗೆ ಪರಮಾಪ್ತ ನಾಗದೆ
ದೇಹದ ಆಸೆಯ ಸುಳಿಯಲ್ಲೆ ಬಾಳುವ ನಾನು
ನನ್ನೊಳಗಡಗಿರುವ ಪರಮಾತ್ಮ ನೀ ಎನಲೇ?

ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪ್ರೀತಿಸದೆ
ನನ್ನ ಮನೋರಂಜನೆಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಯನು ಮಲಿನ ಮಾಡುವ ನಾನು
ಸಕಲ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ದೇವಾ ನೀ ಎನಲೇ?

ನಿನ್ನ ಸೇವಕನಾಗದೆ
ಜಗದ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ದಾಸನಾಗಿ ಬಾಳುವ ನಾನು
ನನ್ನ ಪೊರೆದು ಸಲಹುವ ಅರಸ ನೀ ಎನಲೇ?

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡದೆ
ನನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥ ಸಾಧನೆಗಾಗಿಯೇ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವ ನಾನು
ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಪ್ರತಿ ಬಡಿತ ನೀ ಎನಲೇ?

ನನ್ನ ಪರನಾರೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ
ಇತರರ ರಕ್ತದ ಮೇಲೆ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ನಾನು
ಪರನ ನಗುವಿನಲಿ ಅರಳುವ ಹೂವು ನೀ ಎನಲೇ?

ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸದೆ
ಹೊಂಚು ಹಾಕಿ ಹಗೆ ಸಾರುತ ಬಾಳುವ ನಾನು
ನನ್ನ ರಕ್ಷಿಸುವ ಲೋಕೊದ್ದಾರಕ ನೀ ಎನಲೇ?

ಮುಕ್ತ ಮನಸ್ಸಿರದೆ
ಅಜ್ನಾನದ ಪಾಳು ಅರಮನೆ ಕಟ್ಟುವ ನಾನು
ನನ್ನ ಪ್ರತಿ ಘಳಿಗೆಯ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀ ಎನಲೇ?

ಸತ್ಯವ ತಿಳಿಯದೆ
ಗುರಿ ತಲುಪಲು ಅಡ್ಡ ದಾರಿಯಲೇ ನಡೆವ ನಾನು
ನನ್ನ ಬಾಳ ದಾರಿಯನು ಬೆಳಗುವ ದೀಪ ನೀ ಎನಲೇ?

ದಯೆಯನು ಅರಿಯದೆ
ದ್ವೇಷ, ಅಸೂಯೆಯ ಬೀಜದ ಬಿತ್ತನೆ ಮಾಡುವ ನಾನು
ಕರುಣೆ ತೋರುವ ಕರುಣಾಮೂರ್ತಿ ನೀ ಎನಲೇ?

ದಾನ ಮಾಡದೆ
ಸಿರಿತನದ ಸುಪ್ಪತಿಗೆಯಲಿ ಮೈಮರೆತು ಬಾಳುವ ನಾನು
ಬಡತನ ನೀಗುವ ದೀನ ಬಂಧು ನೀ ಎನಲೇ?

ನಿನ್ನನು ಸ್ಮರಿಸದೆ
ಕೆಟ್ಟ ಆಲೋಚನೆಗಳ ಬಲೆಯಲಿ ಬಾಳುವ ನಾನು
ಮುಂಜಾನೆಯ ಮೊದಲ ಯೋಚನೆ ನೀ ಎನಲೇ?

ನಿದ್ದೆಯಿಂದ ಬೇಗ ಏಳದೆ
ಹಾಸಿಗೆಯಲಿ ಹೊರಳಾಡುತ ತಡವಾಗಿ ಏಳುವ ನಾನು
ಉದಯ ರವಿಯ ಮೊದಲ ಕಿರಣ ನೀ ಎನಲೇ?
-ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ