ಮನದಲ್ಲೊಂದು
ಮೊಗದಲ್ಲೊಂದು
ನಾವು ಸುಣ್ಣ ಬಳಿದ ಸಮಾಧಿಗಳು
ನೋಟದಲ್ಲೊಂದು
ದಿಟದಲ್ಲೊಂದು
ಮಾತನಾಡದ ಮುಗ್ದ ಸಮಾಧಿಗಳು

ಮುಚ್ಚಿಡಲಾಗದು
ಬಚ್ಚಿಡಲಾಗದು
ಕೊಳೆತು ಏಳುವ ಸಮಾಧಿಯ ನಾರು
ಅಪ್ಪಲೂ ಆಗದು
ತಪ್ಪಲೂ ಆಗದು
ಬಿಡದೆ ಆಳುವ ಸಮಾಧಿಯ ಸೂರು

ಬಣ್ಣ ಬಳಿದರೇನು
ಸುಣ್ಣ ಎರೆದರೇನು
ಹೆಣ ಮಾತ್ರ ಸಮಾಧಿಯ ಪಾಲು
ಹಣ ಇದ್ದರೇನು
ಬಣ ವಿದ್ದರೇನು
ಹೆಣ ಕುಡಿವುದೇ ಸಮಾಧಿಯಲಿ ಹಾಲು
-ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ

ಜಪಗಳ ಸದ್ದು ಬೀಳಲು
ನೋವಿನ ಸದ್ದು ಮರೆಯಾಯಿತು
ಗಂಟೆಯ ನಾದವು ಏರಲು
ಮನದ ಕದ ಮುಚ್ಚೋಯಿತು
ದೀಪದ ಬೆಳಕ ನೋಡುತಾ
ನಯನ ಕುರುಡಾಯಿತು
ಧೂಪದ ಕಂಪು ಏರಲು
ಭುವಿಯ ಇಂಪು ಮಸುಕಾಯಿತು

ನೋವನು ಕೇಳದೇ ಜಪಗಳು ಬೇಕೇ
ರೋಧನ ಮುಚ್ಚುವ ಗಂಟೆಯ ನಾದ
ಬಾಳನು ಬೆಳಗದ ದೀಪವು ಬೇಕೇ
ಪ್ರೀತಿಯ ಕಂಪನು ಬೀರದ ಧೂಪ
-ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ

ಬಾಗಿಲಿರಲು ಮನೆಗೆ
ಒಳಹೋಗಬಲ್ಲೆ ನೀನು
ಬಾಗಿಲೇ ಮನೆಯಲ್ಲ
ಒಳಹೋಗಲು ನೋವೇನು?
ಬಾಗಿಲ ಮೇಲೆಕೆ ಕೂರುವೆ
ಮೇಲೆದ್ದು ನಡೆ
ಬರಲಿಚ್ಛಿಸುವರು ಹಲವರು
ಒಳಗಿರುವ ಮನೆಗೆ
ಕುಳಿತಾಗ ನೀನು ಬಾಗಿಲಲಿ
ತಡೆಯಾಗುವೆ ಒಡನೆ
ನೀನು ಮೆಟ್ಟಿಲಲಿ
ಉಳಿದವರು ಹೊರಗೆ!
-ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ

ದೂರದ ಗಿರಿಯನು ಏರಲು ಬಯಸುವ
ಆಸೆಗೆ ತಿಳಿಸು ಓ ಮನವೇ
ಬಳಸಲು ಕಾಣುವ ಕಾಲು ದಾರಿಯ
ಶಿಸ್ತಲಿ ಸಾಗಲು ದಿನ ದಿನವೇ

ಕಷ್ಟವು ಎದುರಿಗೆ ಬರುವುದು ಸಹಜ
ಗುರಿಯನು ನೋಡುತಾ ಏರುತಿರು
ಕೆಲವರೆ ಇಹರು ಕಾಲು ದಾರಿಲಿ
ಹಿಂದೆ ನೋಡದೆ ಸಾಗುತಿರು

ತುದಿಯನು ತಲುಪಲು ನೀನೇ ಅನುದಿನ
ಹೆಜ್ಜೆಯ ಇಡುತಾ ನಡೀಬೇಕು
ಒಯ್ಯರು ನಿನ್ನನು ಯಾರೂ ತುದಿಗೆ
ಬಾಳಲಿ ಬೇಗನೆ ತಿಳಿಬೇಕು

ಶಿಸ್ತಿನ ದಾರಿಯು ಬೇಕಿದೆ ಅರಿತಿರು
ಸಾಧನೆ ಮಾಡಲು ಬಾಳಿನಲಿ
ಕಾಲು ದಾರಿಯ ಬಳಸುತಾ ಸಾಗು
ಸಂತಸ ಕಾದಿದೆ ತುದಿಯಲ್ಲಿ
-ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ

ತಿಥಿಯ ಊಟದ ಅನ್ನದಿ ಕಲ್ಲನು
ಹುಡುಕುವ ಜನರು ಇಲ್ಲಿಹರು
ಕಣ್ಣಿನ ನೀರಲೂ ದಾಹವ ನೀಗಲು
ಹೊಂಚನು ಹಾಕುತಾ ಕಾಯುವರು
ಕಪಟದ ಪಾಠವ ಓದದೆ ಕಲಿತು
ಪೂರ್ಣ ಅಂಕವ ಪಡೆಯುವರು

ದೇಹದ ಭಾಗಕೆ ರಕ್ತವ ನೀಡುತಾ
ಹೃದಯವು ಒಳಿತನೇ ಮಾಡುವುದು
ಕಪಟವು ಯಾಕೋ ಹರಿವುದು ಹೃದಯದಿ
ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಲುಷಿತ ಮಾಡುವುದು

ಕಪಟವ ತೊರೆದು ಬಾಳು ನೀ ಮನುಜ
ದೇವನು ನೀಡಿಹ ಬಾಳಿನಲಿ
ರಕುತದ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರೀತಿಯು ಹರಿಯಲಿ
ಜೀವವ ಪೊರೆಯುವ ಹೃದಯದಲಿ
-ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ

ವಿಶಾಲವಾದ ಸಾಗರಕೆ
ಪ್ರೀತಿಸುವ ಆಸೆ
ಅಬ್ಬರಿಸುವ ಸಾಗರಕೂ
ಪ್ರೀತಿ ಪಡೆಯುವ ಆಸೆ
ಸಾಗರಕೂ ಒಂಟಿತನವೇ!
ಒಂಟಿತನದ ಮಾತಲ್ಲ
ಬಾಳಿ ಬದುಕುವ ಸವಾಲು
ಕಣ್ಣು ಹೊಡೆದೇ ಬಿಟ್ಟಿತು ಮೋಡಕೆ
ಆನಂದ ಬಾಷ್ಪದ ಸುರಿಮಳೆ ಆ ಸ್ನೇಹಕೆ
ಸ್ನೇಹದ ಆ ಸ್ಪರ್ಷಕೆ ಆವಿಯ ಧೂಪ
ಅವರ ಸ್ನೇಹದಲಿ ಸಮ್ಮಿಲನದಲಿ
ಜಗದೆಲ್ಲೆಡೆ ಹಸಿರ ಕಚಪ (ಹುಲ್ಲು)
-ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ

ತಾಯಿ ಕರೆದರೆ
ಮಲಗಿದ ಮಗುವು
ಎದ್ದು ನಗದೇ
ಮಗುವಿನ ಅಳುವಿಗೆ
ಕನಸು ಕಾಣುವ ತಾಯಿಯೂ
ಎದ್ದು ಓಡಳೇ
ಒಕ್ಕಳ ಬಳ್ಳಿ ಇಲದ್ದಿದ್ದರೇನು
ಮನಸ್ಸಿನ ಬಳ್ಳಿ ಮಿಡಿಯದೇ
ಉದರದ ಹೊರಗಿದ್ದರೇನು
ಹೃದಯದ ಆಸರೆ ಅಪ್ಪದೇ
ದೇವರ ಕನಸ್ಸಿಗೆ ರೂಪ ನೀಡಿದ
ತಾಯಿಯೇ ಹೀಗಾದರೆ
ಕನಸ್ಸು ಕಂಡ ದೇವನ ಆಸರೆ
ಹೇಗಿರಬೇಡ ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ!

ಕಣ್ಣ ಸೆಳೆಯುವ ಅಂದ
ಗುಂಡಾದ ಆತನ ವದನ
ಕೆಂಪನ್ನೇ ನಾಚಿಸುವ ಆತನ ಬಣ್ಣ
ಕತ್ತಲ ಬೇಗೆಯನು ಹೇಗಾದರೂ ಸಹಿಸಿ
ಕಾಯುವರು ಆತನ ಬರುವನು
ಆತನಿರಲು ಇರುಳ ಭಯವಿಲ್ಲ
ಮನದಿ ಗೊಂದಲವಿಲ್ಲ
ಕೊರೆವ ಚಳಿಗೆ ವಿದಾಯವೇ ಮೀಸಲು
ಕದ್ದು ಕುಳಿತ ಮೊಗ್ಗು ಎದ್ದು ನಗುವುದು
ಮೊಂಡು ತನದ ಮಂಜು
ಹಿಮವಾಗಿ ಇಳಿಯುವುದು
ಆತನ ಮೊಗವ ನೋಡಲು ಬೆವರಿಳಿವುದು
ಸರಿಸಾಟಿ ಇಹುದೇ ಆ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ
ಎದುರಾಳಿ ಬೇಕೇ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಏರಿಕೆಗೆ!

ರವಿಯ ನೋಡಿಯೇ ಚಿಗುರಿತ್ತು ಆ ಮರವು
ಮರದ ಮುತ್ತ ಪಡೆದಿತ್ತು ಗಗನವು
‘ಬೆಂಕಿ ಆಗುವುದು ಒಳಗೆ’ ಕೇಳಿತ್ತು ಕಟುಕನ ಮಾತನು ಅದರ ಕಿವಿಯು
ರವಿಯಯಂತಾಗುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಮೂಡಿತು ಅಸೂಯೆಯು
ಬೆತ್ತಲೆಯಾಯಿತು
ಒಣಗಿ ಸೊರಗಿತು
ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಕಿಡಿಯನು ಎರವಲು ಪಡೆದು
ಜಗವನ್ನೊಮ್ಮೆ ರವಿಯಿಲ್ಲದ ಇರುಳಲಿ ಬೆಳಗಿತು
ಸೂರ್ಯನಂತಾದ ಆನಂದವನು ಆತನಲಿ ಹೇಳಲು
ಮುಂಜಾವಿಗೆ ಕಾದ ಆ ಮರ
ಗಾಳಿಯಲಿ ತೇಲಿ ಹೋಗುವ
ಪುಡಿ ಬೂದಿ
– ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ

ಬಸುರಿ ಮಾವಿನ ಮರಕೆ
ಹಣ್ಣು ಕಿತ್ತಾಗ ಹೆರಿಗೆ ನೋವು
ಹಣ್ಣು ತಿಂದಾಗ ಜನಾಂಗದ ಜನನ

ಗರ್ಭ ತುಂಬಿದ ಬಿದುರಿಗೆ
ಕೊಂಬೆ ಕಡಿದಾಗ ಹೆರಿಗೆ
ತುಂಡು ಹರಡಲು ಸಂತತಿಯ ಉಗಮ

ಬಾಳ ಪಯಣದ ಬಸುರಿಗೆ
ನಿರ್ಮಲ ತ್ಯಾಗದ ಹೆರಿಗೆ
ಸಹಸ್ರ ವರದಾನಗಳ ಜನನ
-ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ

ನನ್ನಲ್ಲಿದ್ದುದು ನನ್ನದು
ನನ್ನ ದೇವರು ನನಗೆ ನೀಡಿದ್ದು
ನನ್ನ ಬೆವರಿನ ಫಲವಿದು
ನನ್ನ ಘನತೆಗೆ ಮುಡಿ ಇದು

ಗಳಿಸಿದ್ದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ದುಃಖವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ
ಹಾಗಾಗದಿರಲು ನಾನೇನು ಹಣ್ಣಿನ ಮರವೇ
ಆದರೂ ನೀಡದೆ ನನ್ನನೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದೂ ತಪ್ಪಲ್ಲವೇ!

ನನಗೇನು ಕೇಡು ಮಾಡುವ ಅಭ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ
ಅಷ್ಟು ಮಾಡಿದರೆ ಅದೂ ಧರ್ಮವೂ ಅಲ್ಲ
ಬರಿಗೈಯಲ್ಲಿ ಬಂದ ನನಗೇನು
ಹಿಡಿಯಷ್ಟೂ ಕೊಂಡೋಗಲು ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ!

ಸಂತೋಷವನು ಹುಡುಕುತಿರುವೆ ದುಃಖದ ನಾಡಿನಲಿ
ದುಃಖವನೇ ಗಳಿಸಿರುವೆ ಮರೆತೆಲ್ಲವ ಬಾಳಿನಲಿ
ನನ್ನನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಈ ಸಮಯದಲಿ
ಗಳಿಸುತ್ತಿರುವೆ ಯಾರಿಗಿಲ್ಲಿ!
-ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ