ಬಾಲ್ಯವೇ

ನನ್ನನೇಕೆ ತೊರೆದು ಹೋದೆ
ನನ್ನ ಮುದ್ದು ಬಾಲ್ಯವೇ
ನೆರಳು ನನ್ನೊಂದಿಗಿರುವ ಹಾಗೆ
ಇರಬಾರದಿತ್ತೇ ನಿನಗೆ?

ನೋಟ ಮುದ್ದಾಗಿತ್ತು
ಮಾತು ಸಿಹಿಯಾಗಿತ್ತು
ಸ್ಪರ್ಶ ಮೃದುವಾಗಿತ್ತು
ಇಂದೋ…
ನೋಟ ಬದಲಾಗಿದೆ
ಮಾತು ಕಹಿಯಾಗಿದೆ
ಸ್ಪರ್ಶ ಒರಟಾಗಿದೆ
ಮುಗ್ದತೆ ಮರೆಯಾಗಿದೆ
ಮರಳಿ ಬಾ ಎನ್ನಲಿ
ಮರಳಿ ತಾ ಎನ್ನಲಿ
ಮನುಜನಾಗ ಕಲಿಸಲು
ಅರಳಿ ಬಾ ಎನ್ನಲಿ

ಎಲ್ಲರ ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದೆ
ಅದಕ್ಕುತ್ತರ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ
ಎಲ್ಲರ ಮುತ್ತಿ ಅಪ್ಪುತ್ತಿದ್ದೆ
ಅದರಲೆನ್ನ ಮರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ
ಇಂದೋ…
ಎನ್ನ ನೋಡಿ ನಗುವವರಿಲ್ಲ
ಎನ್ನ ನಗುವಿಗೆ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ
ಮುತ್ತಲಿ ನಿಜ ಪ್ರೇಮವಿಲ್ಲ
ಅಪ್ಪುಗೆಯಲಿ ಅಕ್ಕರೆಯಿಲ್ಲ
ಮರಳಿ ಬಾ ಬಾಲ್ಯವೇ
ಮರಳಿ ತಾ ಎನ್ನಲಿ
ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ಕರದಲಿದಿಡು
ಅರಳಿ ಬಾ ಎನ್ನಲಿ

ಕೇಳಿ ಕೇಳಿ ಅರಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ
ಕಲಿತು ನಕ್ಕು ನಲಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ
ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ವಸ್ತುಗಳನೂ
ಸವಿದು ಹಿರಿದು ಹಿಗ್ಗುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಇಂದೋ…
ಕಲಿವ ಆಸೆ ಒಣಗಿದೆ
ನಲಿವ ಬಲವು ಬತ್ತಿದೆ
ಮರಳಿ ಬಾ ಬಾಲ್ಯವೇ
ಮರಳಿ ತಾ ಎನ್ನಲಿ
ದೇವನರಿವ ಮನಸ್ಸ ಹಿಡಿದು
ಅರಳಿ ಬಾ ಎನ್ನಲಿ

ತೊರೆದು ಹೋದ ಬಾಲ್ಯವೇ
ಮತ್ತೇ ಬಾ ಕರೆಯುವೆ
ಎನ್ನ ನೆರಳಿನಂತೆ ಜೊತೆಯೇ ಇರು
ಕರವ ಮುಗಿದು ಬೇಡುವೆ
ಕಲಿಸು ಎನಗೆ ಕೃಪೆಯ ತೋರಿ
ಮತ್ತೆ ಮನುಜನಾಗುವೆ
ದೇವನಾಗ ಒಲಿವನೆನಗೆ
ವರದ ಮಳೆಯ ಸುರಿವನೆನಗೆ
– ಪೆದ್ದರಿಚ್ಚ

Advertisements

One thought on “ಬಾಲ್ಯವೇ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s